Liturgisch Bloemschikken

Symbolisch bloemwerk

Symbolisch bloemwerk ook wel liturgisch bloemwerk genoemd, is het verhaal met bloemen. Bloemen spreken een taal waar woorden niet kunnen reiken. Aan de hand van een schriftlezing, lied of thema maken we een ‘bloemstuk’. Zoeken we naar symbolen, getallen, vormen en schiktechnieken die daarbij passen.

De laatste maanden heeft het Coronadrama de overhand en erg veel aandacht gehad. Andere ziektes en problemen waren een beetje naar de achtergrond geschoven.

Maar vandaag op deze 1e officiële zomer-zondag en Vaderdag is de liturgische schikking een bloemengroet vanuit de Hoeksteen aan alle mensen binnen onze gemeente die ziek zijn en die het moeilijk hebben. Vandaag zijn we extra in gedachten bij jullie.

De drie lange witte Kurkumabloemen staan voor de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het teken van geloof, hoop en liefde. De witte Kurkumabloem die lager staat, verbeeldt Jezus, verbonden door de klimop met God, maar hij was ook bij ons op aarde, was ook mens.
De zeven rode rozen staan voor volheid, voor de eeuwige liefde van God. Wereldwijd worden op dit moment beelden omlaag getrokken en vernield, maar dit beeld van God zal voor eeuwig blijven bestaan.

“Kijken naar een bloem, geraakt worden door schoonheid.
Oog in oog staan met een mens en je verwonderen over liefde.
Een ogenblik die je laat stilstaan in vogelvlucht.
Dit is leven in essentie, eenvoudig verbonden, gedragen in geloof, hoop en liefde”.


De bloemschikking van vandaag staat in het teken van de beweging die nu rond de wereld gaat tegen racisme en discriminatie. Ook hier willen we laten zien dat er in ons leven hiervoor geen plaats kan en mag zijn, al staan we niet allemaal buiten op de pleinen.

Martin Luther King zei:

‘Duisternis kan geen duisternis verdrijven, enkel het licht is daartoe in staat.
Haat kan geen haat verdrijven, enkel de liefde is daartoe in staat’.

 

In de schikking gaat het zwarte lint rond en rond, hoger en hoger. Dit verbeeldt een wereld vol pijn,  verdriet en onmacht, door zovelen gevoeld maar niet altijd gezien. Als een gebed dat opstijgt naar de hemel.
De rode rozen staan voor de liefde die in staat moet zijn om de haat te verdrijven.
Het licht, dat zojuist door u als gemeente is ontstoken, verlicht de schikking, opdat de duisternis verdwijnt.


Vandaag op Pinksterzondag is de liturgische kleur rood. De eerste lezing is uit Handelingen 2:1-13 en het thema is: Allen werden vervuld van de Heilige Geest. Het was of er vlammen naar beneden kwamen die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten. Deze vlammen worden verbeeld door de Gloriosa.
De tweede lezing is uit Galaten 5:22-26: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.  Dit wordt verbeeld door de kleurige bloemen in de krans: rood voor de liefde, wit voor en vreugde en vrede, paars voor geduld en zelfbeheersing, rose voor vriendelijkheid en zachtmoedigheid. En de groene hedera voor ons geloof in de eeuwige trouw van God.
Een geest van leven daalt neer, als vurige, warme levensadem.
Adem die daden bezielt, een kleur van liefde geeft.
En leven vruchtbaar maakt.


“Ik laat jullie niet als wezen achter”.

De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren.
De leerlingen zijn bijeen, hoorden hun Heer spreken over de Geest die zal komen.
Als hun Meester ineens niet meer zichtbaar is, overkomt hen een gevoel van verlatenheid.
Zij voelen zich als wezen zo kwetsbaar.
Niemand die voor hen opkomt als ze belaagd worden……

Aan de rode bloemen in het midden zie je de warme gloed als  teken van de Geest die zal komen.
Nadat Jezus voor hun ogen was verdwenen liet Hij toch iets achter.
Noem het de energie van Christus, duidelijk is dat Hij ons niet verlaat

Hij zou uit het gezicht verdwijnen
maar meer dan ooit
zou Hij onze blijdschap zijn,
tot Hij terugkomt…..


Jezus zegende zijn leerlingen…

“Ik zal ervoor zorgen dat de belofte van mijn Vader aan jullie wordt ingelost”.

De roos in het stuk staat voor Jezus Christus, de bladeren uitgestrekt als zegenende handen.
De leerlingen worden verbeeld door de paarse seringen.
Paars is de kleur van ingetogenheid.

In Hem verbonden
op handen gedragen
stil staan
en kijken


Vandaag zien we in de bloemschikking een trapje die symboliseert dat wij weer heel voorzichtig, tree voor tree, een beetje uit deze coronacrisis omhoog klimmen.

Het is een moeilijke tijd. Ook in de tijd van Mozes was dat al zo, in Exodus. Mozes krijgt een opdracht, maar durft het eigenlijk niet aan, maar hij hoeft het net als wij niet alleen te doen.

God gaat ons helpen, daar kunnen we op vertrouwen. Het lichtje gaat ons voor.


Phillippenzen 10 : 3

Opdat ik Hem kenne …..

Al vanaf het eerste moment is Hij het die jou kent en ook door jou gekend wil worden.

Christus kennen: Als je Christus kent, dan ben je er nog niet. Het is een kennen in liefde, een vertrouwd raken met Hem, met het verstand en met het hart. Christus kennen is met Hem leven, in vreugde en verdriet, in liefde, lijden en opstanding, heel je leven in alle ups en downs.

In onze bloemschikking staat ‘Christus’ centraal, de witte roos, midden in je leven tussen verschillende bloemen, anders van vorm, geur en kleur. De blauwe distel voor de pijn en het lijden, de alstroemeria voor geduld en medeleven, de witte chrysant voor Zijn weg en waarheid en de violier staat voor de voortdurende schoonheid van het leven. De klimop verbeeldt zijn allesomvattende, onvoorwaardelijke  liefde en trouw.


Zondag 3 mei 2020

De krans symboliseert de herdenking van 4 mei en de bevrijding van 5 mei.    De witte bloemen staan voor volmaaktheid. Een volmaaktheid zonder oorlogen en ziekten. De vergeet-mij-niet verwijst naar allen die het leven verloren en waaraan wij in deze dagen denken, die in ons hart zijn.

75 jaar bevrijding [Dichter: Coby Poelman-Duisterwinkel]

De driekleur kleurt de straat in mei,
halfstok gedenkend, zij aan zij.
Elk jaar komen we dichterbij,
inlevend peinzend, ook voor jou en mij.

Dankbaar voor driekwart eeuw vrij,
dankzij de helden van voorbij.
We zien de kruisen op een rij.
Vader blijf ons ook nu nabij.

Tegelijk beseffen wij,
we zijn niet enkel oorlogsvrij.
Ooit kregen we een schone lei,
dankzij Zijn lijden van voorbij.

De driekleur wuift, het is 5 mei!
Verheugd, vol vreugde danken wij,
vieren de vrijheid, zij aan zij;
met wimpels van meervoudig vrij!

Martje Johanna en Gonda


Vandaag hebben we hier een bijzondere bos bloemen neergezet. Dit ter ere van de verjaardag van onze koning, Willem-Alexander. Hiermee willen we onze koning feliciteren met zijn verjaardag op 27 april.

Via de kerkomroep, radio en tv uitzending laten we dit graag aan u weten.

“Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
Verlaat mij nimmermeer”.



Laat los wat was
Geef je over aan wat is
Heb vertrouwen in wat gaat komen

Het overwonnen kruis geeft nieuwe kansen
Geeft toekomst,
Biedt zicht op Leven in bloei

De witte bloemen, de engelwortel [Angelica], wordt vaak gekoppeld aan de Bijbelse betekenis van engelen. De wortel van deze plant is geneeskrachtig. Deze werd o.a. gebruikt tegen de pest.
Volgens de legende werd deze door een engel aan mensen gegeven tijdens pestepidemie. Door deze geneeskrachtige plant bij je te dragen, konden kwade geesten bezworen worden.

Met de overige witte bloemen willen we de onschuld, puurheid en vrede benadrukken. Het symboliseert een nieuw begin.

De verbinding met groen is die in het algemeen als kleur van hoop en verwachting.